به گزارش وبسایت مستر ساختمان، محمد صالح شکوهی، عضو هیئت علمی دانشگاه علم و صنعت، نسبت به انتقاد از سازوکار‌های غیرشفاف در تعیین محدوده‌های ساخت‌وساز اظهار نظر کرد.

وی با بیان این که تعیین محدوده‌های ساخت‌وساز در کشور به یک سازوکار تبعیض‌آمیز تبدیل شده است، گفت: امروز اینکه کجا می‌شود ساخت و کجا نمی‌شود، به جای یک چارچوب شفاف و ملی، وابسته به نظر جمع‌های محدود در کمیسیون‌ها و شوراهاست؛ فرآیندی که خود به ایجاد رانت و فساد منجر می‌شود.

شکوهی به سند ملی آمایش سرزمین مصوب سال ۱۳۹۹ اشاره کرد و گفت: در این سند، برای هر ۳۱ استان کشور نقشه اولویت‌های یک، دو و سه قابلیت ساخت تهیه شده و تمامی محدودیت‌ها از جمله گسل‌ها، فرونشست زمین، پهنه‌های پرخطر، اراضی حفاظت‌شده منابع طبیعی و زمین‌های کشاورزی درجه یک و دو از این نقشه‌ها حذف شده‌اند.

او ادامه داد: بر اساس همین مطالعات، حدود ۱۶ درصد مساحت کشور برای سکونت مناسب تشخیص داده شده، در حالی که امروز مجموع مساحت شهرها، روستاها و شهرک‌های کشور حتی به یک درصد هم نمی‌رسد و این نشان می‌دهد محدودیت شدیدی برخلاف اسناد بالادستی به کشور تحمیل شده است.

شکوهی دوگانه «توسعه شهری یا تخریب کشاورزی و محیط‌زист» را رد کرد و گفت: کل اراضی کشاورزی، جنگل‌ها و سکونتگاه‌های کشور روی‌هم‌رفته به ۱۰ درصد مساحت ایران هم نمی‌رسد و این دوگانه بیش از آنکه واقعی باشد، ساخته ذهن ماست.

در پایان، این استاد دانشگاه گفت: اگر مسئله کشور امنیت غذایی یا حفظ محیط‌زیست است، باید سیاست‌ها شفاف و منطبق بر آمایش سرزمین باشد؛ نه اینکه هم توسعه شهری محدود شود و هم توسعه کشاورزی و حتی کاشت درخت با مانع مواجه شود.

منبع: خبرگزاری صدا و سیما